Kościół gotycki z 1554 r. z ryglową przybudówką i wieżą z 1679 r. w Przybiernowie

Kościół w Przybiernowie istniał co najmniej od początku XIV w. Jego zły stan w 1679 r. wymusił gruntowną jego przebudowę. Pozostawiono tylko średniowieczne mury obwodowe. Jest to kościół salowy, na rzucie wydłużonego prostokąta. W kierunku wschodnim przedłuża go o 3,3 m przybudówka, od zachodu zaś wieża na rzucie trapezu 6,9 m x 8,1 m. Od północy przylega do niego niewielka szachulcowa kruchta. Korpus nawowy przykrywa dach trójspadowy ze świetlikami mającymi kształt „wolich oczu”. Od strony zachodniej przylega wieża - w górnej, drewnianej części składa się ze zwężającego się ku górze trzonu, przykrytego dwukondygnacyjnym późnobarokowym hełmem o smukłym, stożkowym zwieńczeniu, zakończonym krzyżem; w dolnej części - kamienna z ceglanym portalem ostrołukowym. Wnętrze kościoła jest jednoprzestrzenne. Prezbiterium wyodrębnia tylko podniesiona o trzy stopnie posadzka. W części zachodniej znajduje się neogotycka empora muzyczna, pochodząca z XIX w., z prospektem organowym, wykonanym w 1861 r. W wyposażeniu kościoła znajduje się kilka zabytkowych przedmiotów. W prezbiterium jest barokowy ołtarz wykonany w latach 1712 -1713. Malowidła „Ostatniej Wieczerzy” w predelli i „Zmartwychwstanie” w zwieńczeniu ołtarza, są autorstwa malarza Reinharda Böcka. W polu głównym ołtarza, zamiast malowidła znajduje się gotycka figura Madonny z Dzieciątkiem z XIV w. Po bokach ołtarza wymalowano herby fundatorów. Na ścianie po obu stronach ołtarza znajdują się przedstawienia 12. apostołów z ich atrybutami.

Założony na planie prostokąta, parter kryty wysokim dachem naczółkowym, na fundamencie kamienno-ceglanym. Pola międzyryglowe ścian wypełnione strychułami i cegłą, tynkowane.

Kościół ryglowy z 1595 r.w Dzisnej – jeden z najcenniejszych drewnianych obiektów na Pomorzu Zachodnim galeria

Kościół zbudowano w końcu XVI w. Pierwsze wzmianki źródłowe pochodzą z 1595 r. Kościół rozbudowany w XVII w. (około 1673 r.) otrzymał ryglowaną wieżę; od strony zachodniej pierwotnie prostokątna nawa miała 3-bocznie zamknięte prezbiterium. Wieżę rozbudowano w 1906 r., obok kościoła postawiono wolnostojącą dzwonnicę. Kościółek uratowano przed rozbiórką, w latach 1928-1936 dokonano gruntownego remontu. Po 1945 r. kościół wykorzystany był jako owczarnia. Wyremontowano go w latach 1978-1981; w latach 1993-1995 - remont kapitalny. Dobudowano od zachodu drewnianą wieżę, w niej pomieszczenia na zakrystię i salkę katechetyczną. Zrekonstruowano brakujący w ołtarzu obraz oraz oszklenie witrażowe, zachowując pierwotną tematykę. We wnętrzu: XVI-wieczna polichromia - strop dekorowany motywami roślinnymi, na kasetonach sceny ze Starego i Nowego Testamentu. Postacie w tych scenach ubrane są w stroje XVII-wiecznych żołnierzy, oficerów i dostojników szwedzkich. Malarstwo (pełne naiwności a zarazem wdzięku) przynależy do sztuki ludowej. Autorem malowideł jest Michał Wurm. Przy ścianie zachodniej znajduje się empora z balustradą zdobioną wyobrażeniami 12 apostołów. Zachowała się także późnorenesansowa ambona, fragmenty ołtarza z XVII w. oraz ławy z dwoma zapleckami zdobionymi malowidłami o motywach roślinnych i roślinno-ornamentalnych. Kościół pw. św. Stanisława BM poświęcony 3.X.1981 r. przez ks. bpa Jana Gałeckiego.(źródło: tablica informacyjna kościoła)

Łożnica to stara wieś kościelna położona przy bocznej drodze, łączącej Babigoszcz z Trzechlem. Pierwotny układ został zatarty, obecnie zabudowa rozciąga się na przestrzeni 1,5 km po obu stronach dorgi. Data budowy pierwszego kościoła w Łożnicy jest nieznana. Budowę obecnego, stojącego na miejscu starszej świątyni, ukończono w 1772 r. Fundatorem był proboszcz katedry kamieńskiej Bogusław Henning von Koller, dla którego wzniesiono tu grobowiec. W połowie XIX w. kościół rozbudowano o kaplicę grobową, obecnie służącą jako zakrystia. Kościół jest orientowany, obok korpusu i wieży, rozczłonkowany o 2 aneksy od strony północnej, gdzie pierwotnie mieściła się zakrystia i grobowiec; obecnie obok grobowca - salka katechetyczna. Jest to budowla barokowa, ryglowana, wyposażona w 3-kondygnacyjną wieżę. Jedna z największych na Pomorzu Zachodnim świątyń wzniesiona jest w konstrukcji ryglowej. We wnętrzu - niegdyś barokowym - ambona barokowa, ambona barokowa, empora chórowa z prospektem organowym z XVIII w. i ławki. Kościół pw. MB Królowej Polski poświęcony 25.V.1946 r. (źródło: tablica informacyjna kościoła)